Pour la planète

De komende weken volgen twee BBL-collega’s en ik de klimaatonderhandelingen van de COP21 en alles errond op, sur place à Paris. Samen met 249 anderen fietste ik naar hier met het klimaatpeloton van Climate Express.

Hier lees je hoe die klimaatverandering het altijd laat afweten als je haar nodig hebt, zijnde wanneer de smeltsneeuw je in het gezicht slaat vanaf de eerste meters van een rit van 400 kilometer. En hier ontdek je hoe onze fietsclub plots een terreurbeweging op wielen bleek. Stay tuned op de BBL-blog voor meer COP-nieuws.

EYMD

Met 77 waren we, de ‘jonge journalisten’ geselecteerd voor de European Young Media Days. We kozen een discipline (in mijn geval: multimedia) en werden drie dagen lang losgelaten in het Europees Parlement.

Samen met twee collega’s uit Hongarije en Zuid-Korea / Noorwegen besloot ik de zogenoemde migratiecrisis onder de datajournalistieke loep te nemen. Want je weet, Europa wordt overstroomd door zwermen vluchtelingen. Toch? Wij zetten een aantal cijfers op een rijtje. Case: Frankrijk.

eymd15-frankrijk-foreigners

(Link naar de interactieve grafiek: https://infogr.am/france_2014-91559)

We kozen ervoor om uit te gaan van het idee van gastvrijheid; van toeristen, migranten en vluchtelingen als één categorie: het zijn allen mensen die grenzen oversteken naar landen die de hunne niet zijn, mensen die wij als ‘vreemdelingen’ in de straten kruisen.

Op die stelling kwam nogal wat kritiek. Dat toeristen voor een stevig deel van ons bnp zorgen, bijvoorbeeld. Maar gastvrijheid kun je geen gastvrijheid noemen als ze enkel tegen betaling bestaat. En ook een redenering die niet gebaseerd is op een economisch uitgangspunt kan steek houden. Anders ben je een marxist – of een neoliberaal. Zelden zijn de momenten dat die twee uitersten in hetzelfde mandje belanden. Om maar te zeggen dat het een bijzonder vruchtbare samenwerking was.

‘Foreigners in European Lands’. Mijn infografieken, Barbara Majsa’s tekst, Ingi Mehus’ photoshopskills.

Hiroshima & Nagasaki

Vandaag is het de 70ste verjaardag van de champignonwolken die opstegen toen de VS twee atoombommen op Japan dropte. Wist u van het aandeel van België daarin? Ik leerde het vandaag, dankzij een collega die zijn vaderlandse geschiedenis wel naar behoren kende.

De Union Minière, de Belgische ontginningsmaatschappij die de grond van Congo omspitte, ontdekte in 1915 in onze kolonie uranium. Ze wisten niet goed wat ze met het spul aan moesten, en verkochten het aan een select groepje landen met meer verbeelding. Waaronder de Verenigde Staten. Het vervolg is bekend.

De milieu

“Dag mevrouw”
“Ja, hallo, ze zijn hier twee asbestbuizen uit mijn plafond komen halen.”
“Oh?”
“Da’s niet gezond he, dat spul.”
“Ha nee.”
“Ik ben ermee naar het containerpark gegaan en daar willen ze ze niet.”
“Oei.”
“Dus komt gij ze halen?”
“Euh?”
“Ze staan hier klaar in mijnen hof.”
“Maar…”
“Ja zeg, gij zijt toch van de milieu?”
“…”

Tegenwoordig werk ik ook voor een ecologische organisatie. Wij vechten voor de bescherming van biodiversiteit, een sterk klimaatakkoord en tegen diesels, pesticiden en andere smerigheid. Maar kom nu niet allemaal uw Eternit-materiaal voor mijn deur dumpen.

Noordpool

Coat_of_Arms_of_Pevek_(Chukotka)Het Siberische stadje Pevek bestaat uit een stel troosteloze woonblokken, en heeft sinds het einde van de Sovjet-Unie meer dan de helft van zijn inwoners verloren aan gezelliger oorden. Maar zijn wapenschild is wondermooi: poolster & ijsbeer verwijzen naar de ligging tegen de Noordpool aan, de ertsen in zijn poot naar de mijnen waar tijdens de ergste Stalinjaren meer dan 20.000 dwangarbeiders werkten, het anker naar Peveks positie als steunpunt van de Noordelijke Zeeweg tussen Europa en Azië. Meer over de havens en scheepvaart in Ruslands hoge noorden in het volgende nummer van MO*.

Femme

Ik wandelde naar huis langs de dwarsstraten tussen de Wielemans-Ceuppens en de Guillaume Van Haelen. Ergens in de lege straat achter mij roept een jonge kerel, ‘Hey! ho! mademoiselle! Ah!’ Draai ik me om, slaat hij zijn ogen ten hemel en laat met een diepe zucht zijn schouders zakken — ‘Femme à lunettes, femme à quelqu’un…’ en druipt met hangend hoofd af. Wat moet ik daar nu van denken?